Maniaq

(A. Pagliuca - A. Tagliapietra)
Una luce chiara si affaccia lentamente
offre la visione di grandi bolle bianche
la gente che le abita vive un nuovo giorno
una nuova festa oggi come ieri.
Non ci son segreti nelle sfere trasparenti
si specchiano nell'aria si contagiano la gioia
limpidi e sereni volano i pensieri
le donne e le cicale discorrono d'amore.
Le case di cristallo si muovono col vento
scorrono le valli, rimbalzano sul mare
ruotano leggere nel sorvolare i monti
lasciano una scia come una cometa.
Quando cala il sole il vento si riposa
si fermano le sfere e formano un villaggio
la gente si ritrova e si corre incontro
per un'altra festa mentre muore il giorno.

Po dobrej imprezce wracaja trzy podpite kolezanki, w pewnym momencie zachcialo im sie sikac a ze na ulicy byl duzy ruch i przechodzily obok cmentarza zdecydowaly sie przeskoczyc przez mur. Kucnely jedna tu, druga tam i sikaja nagle zrywa sie wichura, burza pioruny, wiec wystraszone uciekaja przez cmentarz, krzaki, plot i do domow. Nastepnego dnia ich mezowie spotykaja sie przy piwku, po paru mocnych jeden zaczyna:
- Znamy sie juz dlugo to powiem wam chlopaki z wydaje mi sie z mnie zona zdradza! Wczoraj wieczorem wrocila do domu pozno, podpita a na dodatek w podartych rajstopach.
Drugi mowi:
- Eeee, to nic moja chyba tez mnie zdradza, malo z wrocila pozno i w podartych rajstopach to jeszcze bez majtek!
Trzeci mowi:
- Panowie to wszystko nic: moja wrocila, pozno, podpita, bez rajstop i majtek, a na dodatek miala taka fioletowa szarfe na sobie: Nigdy Cie nie zapomnimy - Koledzy z Gdyni!

Losowe piosenki:
Blow Away
Beautiful
White Boys And Heroes
Ronsard
Cheyenne